Soğutma Sistemleri
Standart bir soğutma sisteminin çevrim şeması aşağıdaki şekilde gösterilmiştir. Soğutma sisteminde 3 ana eleman bulunmaktadır; Kompresör, evaporatör ve kondanser. Soğutma sisteminde, soğutucu akışını kontrol etmek için ise expansion valf veya kılcal boru, termostat, dryer filtre, likit tutucu, sight glass, manometre ve termometre gibi çeşitli ekipmanlar kullanılmaktadır.
Soğutma sistemi elemanlarının toplam enerji tüketimindeki payları aşağıdaki şekilde verilmiştir. Görüldüğü gibi enerjinin %84’ü kompresör tarafında harcanmaktadır.
Kompresör performansı; soğutucunun, kompresörün ve motorun belli fiziksel sınırlamalarının biraraya gelerek oluşturduğu tasarımım bir sonucudur ve şunları sağlamasına çalışılır:
1. Arızasız en uzun ömür
2. Minimum güç girişine karşılık maksimum soğutma etkisi (COP)
3. Minimum maliyet
4. Geniş bir çalışma koşulları aralığı
5. Uygun bir titreşim ve ses düzeyi
1. ve 2. maddeler tasarım aşamasında sağlansa bile kullanım yeri ve kullanım faktörüne göre tasarlandığı düzeylere çıkamazlar. Maksimum Enerji yaptığı enerji verimliliği çalışmalarında kompresörün dur-kalk sayısını %50-%70 arasında düşürerek arızasız ömürünü %60’lara varan bir biçimde artırır. Aynı zamanda kompresörün durk kalk sayısında oluşan düşüm yüksek demeraj akımlarını önleyeceği için minimum güç girişi sağlanıp COP yükseltilir. Buda yaklaşık %10-%20 arasında enerji verimliliği sağlar.
Maksimum Enerji aşağıdaki sorunlara uygun çözümler bularak, soğutma sistemlerinde enerji tasarrufu sağlayan projelere imza atmaktadır.
- Verimsiz soğutma ortamı aydınlatması
- Yüksek kayıplı genleşme vanaları
- Düşük verimli evaporatör motorları ve çalışma şartları
- Yetersiz evaporatör yüzey alanı
- Verimsiz, yetersiz çalışan defrost sistemi
- Yetersiz izolasyon
- Dışa açık yüzeylerde normalde fazla terleme
- Yetersiz hava perdeleri
- Düşük verimli kompresörler
- Düşük verimli kondanserler
- Yetersiz kondanser yüzeyi
- Düşük verimli kondanser motorları
Soğutma Sistemlerinde Enerji Verimliliği
